R
Roel Huis in ‘t Veld
Director, Kriya Materials · Week van 26 oktober 2026
Co-packaged optics ging van slideware naar verzending in één OCP-week
Drie dingen gebeurden op de Open Compute summit vorige week die me doen beseffen dat co-packaged optics niet langer een roadmap-item is. Intel zei dat het de enige foundry is met massaproductie van indiumfosfide-lasers op 300 millimeter silicium-fotonica-wafers, terwijl iedereen anders op 150 vast zit. Nvidia verzendt Spectrum-X switches met de optica op de package, gebouwd op TSMC's COUPE-proces. Broadcom toonde een derde-generatie CPO-switch op 102,4 terabit met 200 gigabit per lane. Tel daarbij Innolight op dat in 2027 800G CPO-modules start en Huawei's near-package Ascend-knooppunt in september, en de vraag is verschoven van of naar hoeveel. Mijn inzicht is dat dit goed nieuws voor de optische-materialenketen is en een valstrik voor iedereen erin die denkt dat volume tonnes betekent.
Begin met het getal dat TrendForce onderaan begroef: de vezel op de chip uitlijnen kost nu seconden, maar het volledig testen van één fotonika-chip duurt meer dan honderd. Dat is het bottleneck, en daarom noemen zij 2027 het jaar van test-integratie en 2028 het jaar waarop volume readiness wordt beoordeeld. Iedereen die CPO-materiaalomzet in 2026 belooft, verkoopt samples.
Nu de materialen. Elk van deze packages heeft een vezelarray, een coupler, een polymeer- of glaskernbrug, en ergens daarin een laag-brekingsindex-manteling die licht in een kern van enkele micrometers breed houdt. Het brekingsindexcontrast is het hele ontwerp. Een manteling op 1,2 of 1,3 tegen een kern op 1,5 geeft je buigstralen en modebeperking die een 1,45-manteling eenvoudigweg niet kan. Dat is een laagformuleeringsprobleem, en het is een van de weinige plaatsen in een datacentrum waar een Europees nanopartikel-bedrijf iets te zeggen heeft.
Het bezwaar is kwantiteit. Een CPO-switch gebruikt grammen manteling, geen liters. Honderdduizend switches per jaar is nog steeds enkele honderden kilogrammen materiaal voor de hele sector. De economie werkt alleen als de kwalificatie van jou is, de specificatie van jou is, en de prijs weerspiegelt wat het materiaal doet in plaats van wat het weegt. Ik heb leveranciers display-volumes zien najagen met lakken tegen verfprijzen. Deze markt straft dat harder af.
Het andere signaal kwam van Karl Guttag's rapport over de microLED-conferentie in Eindhoven: bedrijf na bedrijf presenteert nu optische onderlinge verbindingen en CPO in plaats van AR-brillen. Lees dat als het microLED-voor-AR-geld dat een markt vindt die dit decennium zal betalen. Einhoven's eigen Photon Bridge haalde dezelfde week tien miljoen op voor interconnect-lasers. Wanneer de hardwaremensen een koerswijziging maken, moeten de materialenmensen een jaar achter hen daarin iets opmerken.
Dus waar past een kleine laagmakaar? In de manteling, de brekingsindex-gerelateerde vullingen en de anti-reflectie op de koppelingsvlakken, gekwalificeerd met één verpakkingshuis, niet verkocht aan de sector. Overal elders, de fab bezit de laag.
CPO is echt. Het is alleen niet groot, en de twee zijn niet hetzelfde.